این تصویری از برگهای با طراوت یک درخته که هم از زندگی لذت میبره و هم به اطرافیانش یعنی ما آدما کمک میکنه که از زندگی لذت ببریم!
نگاه کنید، این همون درخته، با شاخه های خم شده به سمت زمین، اکثر شاخه هاش هم خشک شده!
از یه زاویه ی دیگه که نگاه کنیم، این درخت کاملا خشک هست!
اینجا رو نگاه! تنه ی سوخته ی درخت…
و این هم تصویری از درخت با تنه ی سوخته، قامت تا شده و چند برگ با طراوتش!
اگه اول تصویر تنه ی سوخته ی درخت رو میدیدی شاید باورت نمیشد که این درخت هنوز زندست و داره نفس میکشه، اما زندست، در حالی که اگه یه آدم بود با سوخته شدن یکی از شاخه های فرعی هم جونش از دست رفته بود، اما زندست چون درخته، نه، نه! زندست چون اون شاخ و برگ هایی که دارن به زندگی ادامه میدن نمی دونن که حیاتشون از یک تنه ی سوخته ست، اگه خبر داشتن از ماجرا، میمردن از ناامیدی، آدما میمیرن حتی با سوخته شدن شاخه های فرعیشون، نه به خاطر اینکه ضعیف ترن، چون چشم دارن و چشمشون گاهی عامل ناامیدیشون هست!
آدما، درختها، حیوانها، زمانی میمیرن که امیدشون بمیره اما اگه امید داشته باشن، به هر دلیلی امید داشته باشن، زنده میمونن و میشن موجودی که هم از زندگی لذت میبره و هم به اطرافیانش کمک میکنه که از زندگی لذت ببرن…
جالب بود
ممنون
لینک عکس ها خرابه!!!؟؟
حمید جان حالم گرفته بود
با خودندن این من بغضم گرفت
چه دوره و زمونه ای شده
باور کن امثال این حرفا رو من به بعضی ها می زنم بهم می خندن
احساس می کنم آدمای دور و برم شدن ربات
هیچ احساسی ندارن
فقط به فکر لذت های آنی خودشونن
حمید جان طرز تفکرت خیلی مصل منه
خیلی
شاد و سرافراز باشی
"... چشمشون گاهی عامل ناامیدیشون هست!"

خیلی قشنگ بود! مرسی!!