خداوندا...
در این مسیر، روح من، اسماعیل من است و براى ابراهیم شدن، تیغى تیزتر از «فراموشى خود» ندارم.
به راستى، تنها کسانى فراموش نمىشوند که خود را از یادببرند.
بارالها! نفس خویش را در هر لحظه «رمى جمرات» مىکنم تا هر آنچه جز تو در من تجسم شود، محکوم به نابودى باشد.