برای انتشار متنی، با چند تا از دوستان آرشیو عکس های جشن سال گذشته رو زیر و رو می کردیم.
ولی این بین یه نکته هم بود که وقتی بهش فک کردیم، چند دقیقه سکوت کردیم!
دلگیر کنننده بود!
بغض کردیم حس عذاب وجدان بهمون دست داد
شب جشن با خیال دیروز، می خوابند فردا همون آش و همون کاسه،
و ما چندین ماه سرخوش از ارضای احساس خوب و مفید بودن، حتی یادی هم از اونها نمی کنیم
____________
پ.ن:کاش گوشه ای از زندگیمان ، فارغ از روزمرگی ها و مشغله هایمان، جایی برای این پری های زیبا داشتیم
کاش بی پناهی، خاطره ی تکراری هر روزشان نبود ...
کاش بی پناهی، خاطره ی تکراری هر روزشان نبود ...
کاش با ادامه دار کردن اینگونه حرکات، بتوانیم این خاطره ی تکراری را کمی کمرنگ کنیم!
شاید در ذهن یک دختر بچه حتی کادو گرفتن یک عروسک از کسی که لبخندش شبیه لبخند مادرش بود، تا سالها بماند!
ممنون از شما
کاش فقط این یک روز نباشه!

باید ادامه داد...
باید ادامه داد...
متن زیبایی بود ،ممنون!