عباس عبدی: کسانی که علاقهمندند تائید صلاحیت شوند علائم لازم به آنها داده میشود فقط کافیست آنها را متوجه شوند و اجرا کنند.این یادداشت مهمترین علامت داده شده را ارائه کرده است.
سخنگوی محترم شورای نگهبان در خصوص تأیید صلاحیت برخی از نمایندگان دوره ششم مجلس که در تحصن چهار سال پیش شرکت داشتهاند، سخنی بدین مضمون را اظهار داشته است که آنان در نامههای خود خطاب به شورای نگهبان حضور در تحصن را انکار کردهاند و از این رو صلاحیت آنان تأیید شده است. اکنون میتوان این اظهارنظر را به دقت تحلیل کرد تا منطقی را که در پشت آن پنهان شده آشکار نمود.
شرکت در تحصن امری کاملاً آشکار و صدها نفر شاهد آن بودهاند، فیلم و عکس و گزارش آن به وفور نزد مقامات وجود دارد، از سوی دیگر شورای نگهبان گروههای متعدد را برای رسیدگی به سابقه و لاحقه نامزدها حتی به محلهای سکونت آنها ارسال کرده است، چگونه نتوانسته است در مورد حضور در تحصن رأساً به یقین برسد اما در موارد دیگری که قضاوت یکجانبه در هر نوع تحقیق ضعیف دیگر قطعاً فاقد اعتبار لازم خواهد بود، به یقین رسیده و فرد را رد صلاحیت میکند؟
از دو حال خارج نیست، یا اینکه ادعای اولیه این شورا در مورد حضور فرد در تحصن بیاعتبار بوده، که در این صورت بقیه تحقیقات این شورا نیز بیاعتبارتر خواهد بود. و اگر با یک نامه بتوان حضور خود را در تحصن رفع کرد و اصل را بر صحت اظهار وی گذاشت، در این صورت چرا نمیتوان این کار را برای موارد دیگر از نامزدهای نمایندگی پذیرفت.
یا اینکه تحقیق کامل بود و حضور در تحصن برای شورا احراز شده اما همین که فرد به صورت کتبی چنین حضوری را تکذیب کرد، آن را به منزله عدول از مواضع قبلی تلقی کردهاند و آن را پذیرفتهاند. اگر این است، پس چرا در مورد بقیه امور دیگر اعمال این شیوه را نمیپذیرند؟ اما در هر حال مسأله کلیدی این است که اگر تأیید صلاحیت منوط به عدول از موضعگیری قبلی نامزد است، چرا ادعای دروغ را از او پذیرفتهاند، و خواهان اظهار رسمی پشیمانی از گذشته نشدهاند؟
دلیل این امر واضح است.در وضعیت موجود خلافواقعگویی هزینهای و قبحی ندارد، و حتی نشانهای از سلامت رفتاری برای ایفای وظیفه است. به همین دلیل است که اصراری بر اخذ اظهار پشیمانی از فرد ندارند، بلکه همان که دروغ بگوید و حضور مسلم خود را در تحصن تکذیب کند، برای تأیید صلاحیت آنان کفایت میکند. اگر حالت دیگری برای تحلیل این رفتار در رد و تائید صلاحیتها وجود دارد، لطفاً اعلان کنند. این واقعیت جامعه ماست، جامعهای که قرار است اسلامی باشد، ولی ارتکاب گناه کبیره در آن، راهی است برای اخذ مجوز حضور در برنامهای که حق فرد است.