کریم ارغنده پور
نقل از وبلاگ شخصی کریم ارغنده پور
در دو سال گذشته شگفتی ها در رفتار و گفتار دولت به قدری بوده که می توان گفت آن را به یک رویه و عادت تبدیل کرده است. برکناری مکرر وزرا هم در همین راستا قابل تحلیل است. اما آنچه درباره وزیر آموزش و پرورش، شگفتی در شگفتی ایجاد کرده این است که مجلس در اواخر اردیبهشت ماه سال جاری وی را استیضاح کرد ولی رئیس دولت با تمام قوا از او دفاع کرد و نتیجه رایزنی های گسترده این بود که فراکسیون های اصول گرایان در مجلس در اقدامی هماهنگ شده به او مجددا رای اعتماد داد. رایی که بلافاصله به عنوان انسجام اصولگرایان و نمادی از آینده امیدبخش در آن اردوگاه در کارزار انتخابات آینده مجلس تلقی گردید. حال پس از گذشت فقط 6 ماه از آن واقعه، برکناری او از مقامش -بدون آنکه اتفاق خاصی رخ داده باشد- چه نسبتی می تواند با واقعه استیضاحش و آن رفتار منسجم در مجلس و انتخابات آتی بیابد؟ تجربه نشان داده است که در تحلیل و ارزیابی اینگونه رفتارها نیازی به رازگشایی های چندان پیچیده نیست. عزل و نصب های پی در پی پیش از آنکه به هدف بهره وری در سازمان بیانجامد چه بسا به ضد آن تبدیل شود ولی بیش از آن نشانگر تعیین کنندگی رفتار و پسند فردی به جای برنامه گرایی یا سازمان گرایی و یا حتی جناح گرایی است. این رفتار را البته نمی توان به کلیت راست نسبت داد به همین ترتیب نیز شکاف در اردوگاه راست در آینده و از جمله انتخابات آتی روزافزون و گریزناپذیر خواهد بود. از یک سو جامعه، عملکرد دولت را به حساب تمامیت راست خواهد نوشت و از سوی دیگر پشتیبانی دولتی که مناسبات و مصالح اردوگاه خود را نیز رعایت نمی کند اگرچه در کل برای آنها در کوتاه مدت امری ناگزیر است ولی در دراز مدت مقدور و میسر نخواهد بود و در نتیجه شکاف ها خواه ناخواه سرباز خواهد کرد.
شش ماه پیش وقتی استیضاح وزیر آموزش و پرورش در مجلس ناکام ماند تحلیلی در باره آن نوشتم که امروز وقتی به آن مراجعه کردم به نظر می رسد در رفتارشناسی این جریان همچنان یاری رسان باشد که علاقمندان را به خواندن آن در اینجا دعوت می کنم.
پویا جان ، واقعا از اصلاح طلبان اسبق خوشت میآید که این همه مقالات آنها را پست می کنی؟
با درود بر مجید عزیز
دوست من٬ در درجه ی اول باید عرض کنم که ما اخبار همه ی احزاب و گروه ها را انتشار می دهیم٬ و به طرفداری از جناح یا حزب خاصی اخبار را انتشار نمی دهیم.
اما اگر سلیقه ی شخصی مرا میپرسی ترجیح می دهم تا در اینجا از آن سخنی نگویم٬ و اگر در فرصتی سعادت دیدار شما را داشتم در این باره به بحث و تبادل نظر می پردازیم.
ممنون از توجهت به مسائل
و تا درودی دگر بار بدرود