رسول منتجبنیا:
|
خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران
سرویس: سیاسی
دفتر حزب اعتماد ملی شهرستان کرج با حضور حجتالاسلام والمسلمین رسول منتجبنیا قائم مقام حزب اعتماد ملی و با شرکت جمعی از علما، روحانیون ، مسوولان ، اعضای احزاب و تشکلهای سیاسی آن شهرستان و تنی چند از اعضای شورای مرکزی حزب استان تهران افتتاح شد.
به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) در این مراسم قائممقام دبیر کل حزب اعتماد ملی با اشاره به انواع حکومتها یکی از آن انواع را حکومت دینی خواند و گفت: در دین اسلام ، پس از هجرت پیامبر اکرم(ص) به مدینه منوره، این نوع حکومت تحقق یافت که مبنا و شالودهاش دستورهای الهی و حکم عقل و روش عقلا و خردمندان و نظر کارشناسان حکومتی است.
حکومت دینی به معنای واقعی کلمه در زمان اقامت پیامبر(ص) در مدینه به مرحله اجرا درآمد و تنها در دوران حدود پنج ساله حکومت علیبنابیطالب(ع) با آن همه مشکلات و موانع عینیت یافت و پس از شهادت امیرالمومنین(ع)، فرزند برومند آن حضرت، امام حسن مجتبی(ع) حکومت دینی را در دوره نه چندان طولانی اداره کرده است. امام حسن مجتبی دوره بسیار کوتاهی عهدهدار حکومت بودند و فاصله بسیار طولانی بوجود آمد که این حکومت به انحراف کشیده شد. تبدیل به خلافت شد و رفته رفته به سلطنت و همه تحت عنوان حکومت دینی نه حکومت های دیگر به کار خودشان ادامه دادند.
اگر بعد از پیامبر گرامی اسلام میبینیم خلفای بنیامیه و بنیمروان حکومت را در اختیار گرفتند تحت عنوان حکومت دینی بود. اگر خلفای بنی عباس با عنوان دفاع از حقوق اهل بیت و بازپس گرفتن حق اهل بیت پیامبر(ص) از غاصبان قیام کردند و ظرف مدت 300 سال آنچه جنایت و آدمکشی و قتل و غارت و انواع بزهکاری که متصور بود از این حاکمان دینی مشاهده شد.
منتجب نیا با اشاره به ایجاد حکومت دینی توسط پیامبر اکرم(ص) گفت: حکومت دینی ضمن اینکه مقوله جدیدی است یک نوع جدید از حکومت قلمداد میشود که گاهی میشود حکومت دینی در حکومت پیامبر تجلی پیدا میکند که وقتی از جانب خدا برانگیخته شده است به عنوان اشرف خلایق به او وحی میشود جبرئیل امین دو زانو در برابر او مودبانه مینشیند و پیام الهی را ابلاغ میکند. زمانیکه آنچنان قدرت به دست پیامبر(ص) رسیده است که وقتی میخواهد مکه را فتح کند در قسمت بیرونی مکه زمانی که نمایندگان قریش میآیند و عظمت پیامبر را میبینند آنچنان مرعوب شدند و گزارش میدهند به بزرگان قریش، که همه آنها خود را میبازند، میگویند 10000 نفر پشت سر او ( پیامبر ) ایستادند و نماز خواندند و عبادت کردند و فرمان او را تبعیت کردند و گفتند این مرد که روزی از مکه فرار کرد و حال نزدیکی مکه آمده و میخواهد وارد شهر بشود وقتی وضو میگرفت عده زیادی از مردم میآمدند قطرات آب وضو این مرد را با دستان خود میگرفتند به چشم و صورت میمالیدند و استشفاء میکردند. این گزارش آنچنان قریش را متزلزل کرد که قبل از ورود سپاه اسلام روحیه خود را باختند.
قائم مقام دبیرکل حزب اعتماد ملی درباره انواع حکومت دینی گفت: حکومت دینی گاهی در پیامبر عظیم الشان مقتدر تجلی مییابد که وقتی مینشیند مانند غلام مینشیند. وقتی خوراک میخورد مانند غلامان میخورد. زمانیکه در کنار دست فقیران قرار میگیرد آن کس که وارد میشود او را نمیشناسد و میگوید کدامیک از شما پیامبر اسلام هستید. و گاهی حکومت دینی در امیر المومنین متجلی میشود؛ علی(ع) که برادرش عقیل درخواست پرداخت اندکی بیشتر نسبت به دیگران دارد، او آهن گداخته را نزدیک او میآورد و او را از آتش جهنم هشدار میدهد این دو مصداق حکومت دینی است. ولی گاهی همین حکومت دینی در کسانی متجلی میشود که کاخهای سبز و زمردین بر پا میکنند. در چهره کسانی تجلی مییابد که ابوذرها را به ربذه تبعید میکنند و عزیزان خدا را زبان میبرند و گردن میزنند و به شهادت میرسانند. پس حکومت دینی یک مفهومی است که میتواند در علی (ع) و پیامبر(ص) متجلی شود و میتواند در خلفای بنیامیه، بنیمروان و بنیعباس در قرون اخیر در سلاطین قاجار و صفوی متجلی شود. باید دید که حکومت دینی، کدامیک از این مصادیق را میتواند تایید کند.
منتجب نیا درباره نظر امام خمینی(ره) نسبت به تاسیس حکومت جمهوری اسلامی گفت: حکومتی که امام راحل بعد از انقلاب اسلامی با ملت بزرگوار بنا نهادند جمهوری اسلامی است. جمهوری اسلامی چه تمیزی دارد؟ چه فصل ممیزی دارد؟ مشخصات آن کدام است؟ وقتی نگاه میکنیم به حکومت امام(ره) ، میبینیم امام عظیمالشان حکومت دینی را خلاصه میکند در جمهوری اسلامی نه یک کلمه زیاد نه یک کلمه کم . وقتی در روستای نوفل لوشاتوی پاریس از حضرت امام میپرسند حکومتی که شما میخواهید چه نوع حکومتی است ؟ امام می گویند؛ مردم باید رای بدهند. همه کاره باید مردم باشند و هرچه مردم میخواهند باید همان بشود. رفتارامام چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این گفتار و شعار را مجسم میکند که ایشان شخصیتی بود که هرگاه سخنی میگفت عملش مصداق سخنش بود. کوچکترین فاصله و تفاوتی بین اعتقاد و گفتار و رفتار چه فردی و اجتماعی و حکومتی او مشاهده نمیشد. امام حکومت دینی مورد نظر خود را حکومت مردم و رای مردم میدانست؛ رای آزادانه مردم و نه حتی رای نخبگان.
قائم مقام دبیرکل حزب اعتماد ملی با ذکر مصادیقی درباره آراء و نظرات امام به حکومت جمهوری اسلامی گفت: در آن زمان برخی از علما به امام میگویند دانشگاهیان، نباید در انتخابات شرکت کنند و علما باید منحصرا کاندیداها را مشخص کنند. امام برآشفته میشود که این چه حرفی است که میزنید. همه مردم باید در انتخابات شرکت کنند بین دانشگاهی و غیردانشگاهی تفاوتی وجود ندارد. به امام نامه مینویسند که دستور بدهید که بانوان کاندیدای نمایندگی نشوند و تنها جنس ذکور وارد مجلس بشود. امام باز نگران میشود و فرمودند این چه صحبتی است چه تفاوتی بین زن و مرد است. پس حکومت دینی امام همان جمهوری اسلامی است.
منتجبنیا گفت: اگر جمهوریت از حکومت دینی گرفته شود حکومت مبدل به استبداد دینی میشود. دینی که با شمشیر و مسلسل میخواهد حاکمیت پیدا کند نه با رای مردم، و اگر اسلامیت از حکومت گرفته شود باز میشود حکومتی که منهای معنویت و اخلاق است، باز سر از استبداد درمیآورد. ما معتقدیم دموکراسی که همراه با اخلاقیات نباشد، توام با مفاهیم دینی نباشد بر مبنای ارزشهای اخلاقی و حیاتی نباشد این دموکراسی هم یک نوع دیکتاتوری را در بر دارد. جمهوری اسلامی تنها حکومتی که نه با اخلاقیات مغایرت دارد و نه با مبانی و اصول ارزشی ، انسانی، اسلامی.
منتجبنیا ضمن نگرانی از حضور جریان انحرافی گفت: جای تاسف است؛ کسانی که حکومت دینی امام را از روز نخست قبول نداشتند و با اندیشه و تفکر ایشان مخالف بودند، آنگاه که امام مبارزه میکرد روش دیگری میپیمودند و آنگاه که مردم شجاع شهید پرور ما تحت فرمان ایشان این انقلاب را پرورش میدادند و به پیروزی میرساندند با راه و رسم امام مقابله میکردند؛ امروز برای خودشان چه امیدی برای حکومت ترسیم کردند و حکومت دینی را تعریف میکنند.
وی خاطرنشان کرد: آنها باید بدانند حکومت دینی که غیر از جمهوریت و اسلام باشد یعنی حکومت بنیامیه، یعنی حکومت بنیعباس، یعنی حکومت سلاطین صفوی و قاجار، و ملت ما انقلاب نکرده است که بنی امیه، بنی عباس، صفوی و قاجار را روی کار بیاورد. امام انقلاب کرده است، مردم انقلاب کردهاند که حکومت مردم بر مردم بر پایه و اساس دینی و ارزشهای اسلامی استوار شود. این اندیشه کوتهفکرانه و نابخردانه با روح انقلاب کاملا مغایر است و جای تاسف است از کسانیکه خود را وامدار نظریهپردازان منحرف و مرتجع میدانند و همواره دست بوس و پابوس آنها هستند، گاهی به جای جمهوری اسلامی، دولت اسلامی و حکومت اسلامی را تعریف میکنند، نکند پیامی پشت این تعابیر باشد و خدای ناخواسته در باطنشان جمهوری اسلامی را که امام بنیانگذاری کرده نپذیرند و درصدد مخالفت با آن باشند.
منتجبنیا درباره ضرورت احزاب در جمهوری اسلامی گفت: یکی از عواملی که میتواند حکومت جمهوری اسلامی را تجسم بخشد و حکومت مردم را به سرنوشت خویش محقق کند، وجود احزاب و تکثر در احزاب است. حزب یعنی اجتماع مردم، تجمع آحاد فعالان سیاسی و اندیشمندان، علاقهمندان به حضور در صحنه حزب یعنی دخالت آحاد مردم در سرنوشت خویش، یعنی به پا کردن یک آزمون فکر، اندیشه و برنامه، حزب یعنی به دست گرفتن قدرت تصمیمگیری برای مقابله با هر نوع دیکتاتوری و استبداد، ولو به نام دین یا حکومت دینی باشد. بر همین اساس خبرگان قانون اساسی به صراحت در اصل 26 ، وجود احزاب را مطرح کردند. احزاب را در متن قانون آوردند. لذا مجلس اول و دوم پس از پیروزی انقلاب اقدام به تصویب قانون احزاب کرد. دولت مهندس موسوی اقدام به تهیه و تنظیم آییننامه اجرایی احزاب کرد و این افتخار نصیب دولت اصلاحات شد که توانست در 8 سال مسوولیتش بیشترین حمایت را از احزاب داشته باشد. بیشترین تقویت را از تشکلات سیاسی داشته باشد، حتی تشکلهائی که نقطه مقابل دولت اصلاحات بودند و همهگونه کارشکنی میکردند و سنگاندازی میکردند از حمایتهای دولت اصلاحات همچون دیگر تشکلهای اصلاحطلب برخوردار بودند. دولت اصلاحات شعارش درود بر مخالف من بود. دولت اصلاحات ، مجلس اصلاحات دارای ظرفیت بالایی بود. در دوران دولت اصلاحات تعداد بسیار زیادی از احزاب و تشکلات سیاسی پروانه گرفتند و شروع به کار کردند. تعداد زیادی از احزابی که دوران اصلاحات پروانه گرفتند احزاب اصولگرا و محافظهکار هستند. دولت اصلاحات با رویی باز و گشاده و به صورت قانونی و پدرانه با آنها برخورد کرد، مجوز داد، کمک کرد، یارانه داد، تقویت کرد و آنها را به خانه احزاب رساند. خانه احزاب متشکل از اصلاحطلب است و بسیارشان در دولت اصلاحات شکل گرفتند.
قائم مقام دبیرکل حزب اعتماد ملی در توصیهای به دولتمردان گفت: ای کاش بعضی از مسوولان دولت به خود زحمت میدادند و یک بار قانون احزاب را میخواندند، یکبار فرمایشات امام(ره)، مقام معظم رهبری و شهید بهشتی را درباره احزاب مطالعه میکردند ، یکبار نظرات و آرای برخی از مراجع را ملاحظه میکردند. در دولت نهم نه تنها زمینه مساعدی برای شکلگیری احزاب فراهم نمیشود، بلکه هر روز به بهانهای علیه احزاب صحبت میشود.
وی درباره آراء و نظرات برخی از مراجع عظام گفت: بعضی از مراجع گفتهاند: وجود احزاب، واجب شرعی است چون مقدمه واجب است، اگر حزب نباشد، استبداد دینی بوجود میآید و احزاب به عنوان تنها عامل پیشگیری از استبداد وجوب مقدمی دارد. یکی از بزرگان مجتهدین بزرگ آیتالله مظاهری اصفهانی، فرمایش بسیار بلندی درباره ضرورت احزاب دارند.
منتجبنیا گفت: تحزب بزرگترین عامل حاکمیت مردم است. اگر بخواهیم مردم بر سرنوشتشان حاکم بشوند، باید مردم را تشویق کنیم که فعالیت سیاسی خود را درقالب احزاب قرار دهند. تنها راه فعالیت سیاسی جمعی، در قالب احزاب است که در قانون اساسی جمهوری اسلامی به آن اشاره شده است.
وی گفت: نمیدانم کسانی که مخالفت با احزاب میکنند هدفشان چیست؟ آیا هدفشان این است که مردم نفهمند یا اینکه مردم فکر سیاسی نداشته باشند، یا اینکه مردم بفهمند و فعالیت سیاسی نداشته باشند؛ یا اینکه خدای نخواسته در قالب خانه تیمی فعالیت کنند یا نظرشان این است که نهادهای حکومتی را به صورت حزبی درآورند و کارکرد حزبی از آنها انتظار داشته باشند که این بزرگترین خیانت به اسلام و انقلاب و نظام است.
وی با بیان نظر امام خمینی(ره) مبنی بر عدم حضور نیروهای مسلح در فعالیتهای سیاسی گفت: در آستانه انتخابات بارها و بارها از امام عزیز شنیدیم و این حقیقت را به ما تفهیم کردند، کسانی که نیروهای مسلح را وارد دعواهای سیاسی و حزبی میکنند اینها دشمن نیروهای مسلح هستند، و مخالف نظام هستند. اینها میخواهند نیروهای مسلح را که باید در برابر نیروهای مهاجم بایستند را در مقابل ملت و فعالان سیاسی قرار بدهند.
وی گفت: چه گناه و جنایتی بزرگتر از اینکه برخی میخواهند مانع فعالیت احزاب سیاسی پروانهدار قانونی شوند و نهادهای انقلاب و نیروهای مسلح را جایگزین و از آن استفاده حزبی کنند.
وی درباره انتخابات مجلس هشتم گفت: برادران و خواهران انتخابات بسیارمهم است. باید شرکت کنیم. اعتقاد قلبی من این است که اگر فضا باز باشد، تعیین صلاحیتها بر اساس قانون باشد و نه بر اساس سلیقه شخصی، به لحاظ فضای بوجود آمده در جامعه ، اصلاح طلبها برنده انتخابات خواهند بود و اکثریت غالب مجلس هشتم را اصلاحطلبان به خودشان اختصاص خواهند داد. این یک امر روشن و واضح است. همه مردم هم میدانند. وضعیت بد اقتصادی – سیاسی ، احساس خطر و عدم امنیت داخلی و خارجی که در مردم بوجود آمده، مردم را به اینجا رسانده که میگویند ای کاش اصلاحطلبان باز گردند و روز دیگر و سال دیگر ما شاهد این باشیم که یک مجلس اصلاحطلب و یک دولت اصلاحطلب بیاید و آغوش بازی برای مردم داشته باشد. مردم صداقت میخواهند.
وی گفت: معتقدم اگر فضا ، فضای مساعدی بشود اکثریت مجلس هشتم را اصلاحطلبان در اختیار خواهند داشت.
وی ادامه داد: مجلس بسیار مهم است ریاست جمهوری مهم است، شوراها مهم است ولی مهمتر از آن مساله حزب و تحزب است. تحزب یعنی حاکمیت مردم، تحزب یعنی تعیین سرنوشت بدست صاحبان کشور. یعنی پیشگیری از هرگونه استبداد به نام دین و یا به نام کفر ، شرک و هر نام دیگر که باشد. تلاش کنیم حزبها تقویت شوند به هر عنوان که باشد حتی احزاب راست و اصولگرا که رقیب ما هستند وجودشان غنیمت است وجودشان به نفع نظام است.
منتجبنیا درباره تاسیس حزب اعتماد ملی گفت: تصمیم گرفتیم با جمعی از دوستان به خصوص با همت بلند آیتالله کروبی، حزب اعتماد ملی را تشکیل دهیم. بر این باورهستیم اگر کشور ما دارای حزب باشد از هر خطری مصون است. اگر حزب نداشته باشد ولو همه مردم نماز شب بخوانند ولو مسوولان ما همه عادل باشند خطر کنار گوش ماست. خطری که همه انقلابها را تهدید کرد خطری که بعثت پیامبر(ص) را به انحراف کشید. لذا برای تقویت احزاب در جامعه تلاش باید کرد.
انتهای پیام